Kiedy jest Ci za trudno, nie musisz zostawać z tym samotnie.

Każdy z nas, także terapeuci, doświadcza chwil szczęścia oraz okresów trudnych, bolesnych, czasem wręcz nie do zniesienia. Niepowodzenia, porażki, choroby, rozczarowania, żałoba i życiowe tragedie mogą sprawić, że czujemy się zagubieni i bezradni.

Kryzys może być nagły i wyraźnie określony albo wiązać się z trudnością, która trwa od dawna. Własne zasoby psychiczne nie zawsze wystarczają, by poradzić sobie samodzielnie. To nie jest powód do wstydu ani gotowa diagnoza.

Możesz zgłosić się między innymi wtedy, gdy:

• przeżywasz żałobę, rozstanie lub kryzys relacji;
• doświadczasz wypalenia zawodowego, utraty pracy lub przeciążenia;
• mierzysz się z wypadkiem, diagnozą choroby albo chorobą przewlekłą;
• żyjesz pod wpływem manipulacji lub w relacji, w której trudno odzyskać własne granice;
• potrzebujesz uporządkować emocje i stopniowo odbudowywać wewnętrzną równowagę.

Zapraszam osoby, które mierzą się z diagnozą, chorobą przewlekłą lub niepełnosprawnością. W spotkaniach jest miejsce na emocje związane ze zmianą sytuacji życiowej, ograniczeniami, leczeniem oraz długotrwałym obciążeniem.

Wiedzę teoretyczną łączę z osobistym doświadczeniem towarzyszenia osobom przewlekle chorym i osobom z niepełnosprawnościami. Psychoterapia nie zastępuje leczenia medycznego, może jednak wspierać w rozumieniu własnych reakcji i szukaniu równowagi w nowej lub trwającej sytuacji.